Κάτι καλό

Το σαβατοκυρίακο είχα πάει Αθήνα να δω κάτι φιλους, εκάμαμε τα στανταρντ πράματα που πάντα πεθυμώ και θέλω να κάμνω στην Αθήνα (θέατρο, σουβλάκια, τουτη την φορά εβάλαμε και τους λουκουμάδες με μέλι μες την κουβέντα ετσι για την πουτανιά).


Σήμερα το μεσημέρι ειχαμε παει για σουβλάκια στο Μοναστηράκι. Την ώρα που εφεύκαμε ήρτε κοντα μας ένας νεαρός και επαρακάλεσε μας να του γοράσουμε μια πιττα σουβλακια επειδή επεινούσε. Εν μπορώ να θωρώ κοσμο να πεινά και να παρακαλά για φαι, γυρίζει το στομαχι μου ανάποδα. Ηθελα πολλά να του γοράσω αλλα εν εβαστουσα τιποτε λεφτά πανω μου τζινη την ώρα, οι φίλοι που ήταν μαζι μου επιαν τους η καχυποψία, ενομισαν ότι τα σουβλακια εν για ναρκωτικα που τα ήθελε, εγω εν είχα το θαρρος τους να τους πω να κόψουν τις μαλακίες τζαι να του πιάσουμε φαι, και έτσι έμεινα να μαραζώνω.


Στο μεταξυ ήρτα πίσω Λονδινο αλλα σκέφτουμε τον ακόμα.  Λυπουμε να σκεφτουμαι ότι εθώρεν ούλλο τον κόσμο να τρώει και να περνά που δίπλα του και να σκέφτεται ότι κανένας εν ενοιάστηκε για τζίνον.


Γι'αυτο, αν τύχει και διαβάσει κανενας τούτο το ποστ και περάσει που το σουβλατζίδικο που επήα (ήταν το σουβλατζιδικο δίπλα που το σουβλατζίδικο του Θανάση) τζαι πετύχει τον τουτον, γινεται πλιζ να του πιασετε μια πιττα σουβλακια? Ήταν ενας ψηλός, μαυρα μαλλιά, με μούσι, έμοιαζε λιο του αρφου μου.


Ξέρω το ότι εν σας διώ πολλές πληροφορίες, αλλα αν σας ζητήσει κανένας φαι, γίνεται να του πιασετε? Σορρυ που σας βαλλω δουλειές και που εν του έπιασα εγώ, υποσχουμαι εν θα μείνει πανω μου! Θα μου στείλετε την διεύθυνση σας και θα σας στείλω πισκοττούθκια κανέλας με την συνταγή της μαμας της φίλης μου της Μαρίας, η macaroons που έμαθα να κάμνω τωρα, η θα σας πάρω για καφέ τωρά που εννα ρτω Κύπρο τα Χριστούγεννα τζαι έρτετε τζαι σεις!


Για να σας έρτει η όρεξη:






by the way, σοβαρομιλώ απολυτα. Ξέρω το οτι εν μαλακία μου να το σκέφτουμαι, αλλα ελπίζω να φκει κάτι καλό που τούτην την κουβεντα.